Categorie: Archief

Paul van Kemenade International Quartet

Zaterdag 13 januari  | 20:30  | €20  | studenten € 12,50

Paul van Kemenade’s paradepaardje is de absolute internationale droomgroep met -naast Paul zelf- de Amerikaanse trombonist Ray Anderson. Maar ook de andere twee leden van het ensemble zijn “hors categorie”. Altsaxofonist Paul van Kemenade, contrabassist Ernst Glerum en drummer Han Bennink wonnen ieder voor zich de Boy Edgar Prijs. De Amerikaanse trombonist en vijfvoudig Downbeat Critics Poll-winnaar Ray Anderson voelt zich op zijn gemak bij zijn Nederlandse zielsverwanten. Critici van onder meer Jazz Times, Downbeat en The Guardian prijzen hun flexibele samenspel. Meer lezen

Tobias Delius Quartet

In 1984 verhuist hij naar Amsterdam waar hij korte tijd aan het Sweelinck Conservatorium studeert bij Misha Mengelberg en Paul Stocker. Al snel stort hij zich in de wereld van de geïmproviseerde muziek en begint hij samen te spelen met musici uit uiteenlopende achtergronden zoals Sean Bergin, Curtis Clark, Arnold Dooyeweerd, Arjen Gorter en Louis Moholo.

 

In 1990 richt hij zijn Tobias Delius kwartet op, met Tristan Honsinger (cello), Joe Williamson (contrabas) en Han Bennink (slagwerk). In datzelfde jaar ontvangt hij de Podiumprijs van de Stichting Jazz in Nederland. In februari 2004 ontvangt hij de VPRO / Boy Edgar award.

 

Bass player Joe Williamson, originally from Vancouver, is known for his work in adventurous groups. He regularly plays solo concerts: ‘Joe Williamson’s bass has a gloriously full sound, enveloping the listener as he bows out thick swathes of deepness’ (BBC).

 

Sinds enkele jaren wonen Tobias Delius en Tristan Honsinger in Berlijn. Gelukkig zijn ze nog regelmatig in Nederland te horen met eigen formaties en met anderen.

 

Nacht van de Jazz

Op zaterdag 25 november vindt de derde editie van het landelijke evenement Nacht van de Jazz plaats. Tijdens deze avond en nacht treden in jazzclubs en op diverse andere locaties in dertien Nederlandse steden jazzmusici uit binnen- en buitenland op. Naast concerten zijn er ook films, literatuur, foto-exposities en jazz dj’s. Alles in het teken van de viering van de grote diversiteit en hoge kwaliteit van de hedendaagse (live-) Jazz in Nederland. Nacht van de Jazz is een initiatief van de VIP (Vereniging van Jazz- en Improvisatiemuziek)

Bij Hot House spelen in deze “Nacht” 2 speciale groepen, Boi Akih: Liquid Songs en Trio Almeida/Duynhoven/Klein

Boi Akih: Liquid Songs is een levendige, vloeiende samenspraak met een rijke diversiteit aan temperamenten, achtergronden, ervaringen, kleuren en karakters. Het komt in het bijzonder naar voren in de persoonlijke verklankende vertellingen van vocaliste Monica Akihary. Haar stem verbindt het Melanesische deel van de Stille Oceaan met de delta der Hollandse laaglanden.

Trio Almeida/Duynhoven/Klein: Spinifex is de jonge honden hardcore band van Tobias Klein met Gonçalo Almeida op bas. In hun akoestische trio met drumveteraan Martin van Duynhoven doen ze het schijnbaar rustiger aan en laten zich inspireren door Ornette Coleman, Eric Dolphy en Henry Threadgill.

 

The careers of these musicians encompass a dazzling variation of musical directions, from South Indian music to metal and even opera. Consequently, their acoustic trio is inspired by adventurous music in the broadest sense. Alto sax and bass clarinet player Tobias Klein is a member of the electric avant-jazz/metal band Spinifex alongside bass player Gonçalo Almeida. Drummer Martin van Duynhoven is a household name in Dutch jazz since the 1960s. Tobias Klein composed the lion’s share of their album Vibrate in Sympathy, including tributes to his great examples on alto sax, Henry Threadgill, Ornette Coleman and Oliver Lake.

 

Frank van Bommel Kwartet: Plots

Za 11 november 2017

Dit kwartet heeft een bijzonder sterke neiging om via ‘instant composing’ uit te komen op song-achtige improvisaties. Interactie en de uitdrukking van muzikale ideeën zijn de basis van deze band, en terwijl ieder idee de verhaallijn kan vormen en het verloop van de improvisatie kan beïnvloeden, zorgen kleuren en contrasten samen voor het uiteindelijke resultaat. Ziv’s basklarinet en Joost’s trombone geven dit kwartet zijn speciale, warme en rijke sound. Dit in combinatie met de ritme-sectie, bestaande uit Frank’s bijzondere en verassende piano en Wim’s transparante en zeer swingende drums, maken het een ‘must’ om dit opmerkelijke kwartet te horen en zien spelen.

 

 

 

“This quartet has a very strong, instant composing, songlike way of improvising. Interaction and expression of thoughts are the core of this band, and while each idea can shape the story line and change the course of the improvisation, colors and contrasts always influence the mix. Ziv’s bass clarinet and Joost’s trombone give this quartet its special, warm and rich sound. This, in combination with the rhythm section, consisting of Frank’s singular and surprising piano and Wim’s transparent and extremely swinging drums, makes it a must (!) to hear -and see- this remarkable quartet perform.”

 

.

 

Duo Valle Vloeimans

Dit jaar woont Ramón Valle 20 jaar in Nederland!

 

Hij gaat dit vieren met een jubileumtour. Met verschillende Nederlandse topmusici gaat hij boeiende combinaties aan. Een lang gekoesterde wens van Hot House gaat nu in vervulling: een duo met Eric Vloeimans.

 

De klassiek geschoolde Ramón Valle was al een sensatie in Cuba toen hij in 1997 naar Nederland emigreerde. Hij wilde dichter bij de avontuurlijke Europese jazzwereld zijn, als speler én luisteraar. De expressieve pianist speelt moeiteloos over de grensvlakken heen van jazz, klassieke muziek en latin.  De van oorsprong Cubaanse pianist woont en werkt alweer 20 jaar in Nederland. In die tijd heeft hij een hoop geleerd over de verschillende manieren waarop mensen muziek maken én beleven.

 

Trompettist Eric Vloeimans is een internationale beroemdheid, Hij speelde al diverse keren bij Hot House en met zeer uiteenlopende groepen.

 

In ‘Draai om je oren’ zegt Jacques Los; “Vloeimans is een jazzwereldburger met communicatieve souplesse en een lyrische soundplayer. Hij is een internationaal zeer erkend trompettist. Hij wil niet verleiden met knallende virtuositeit, maar veeleer met muzikale verhalen. Hij speelt karaktervol en intiem, met veel lucht en fluisterend”.

 

 

 

Reserveren voor dit concert wordt dringend aangeraden.

 

UITVERKOCHT !!!!!

 

Za 7 oktober 2017 Maarten Hogenhuis Trio

Maarten Hogenhuis (Leeuwarden, 1986) is saxofonist, componist en bandleider. Hij is onder meer lid van de powerjazzformatie BRUUT!, The More Socially Relevant Jazz Music Ensemble (o.l.v. Reinier Baas), Krupa & The Genes en leidt daarnaast zijn eigen trio.

 

In 2013 won hij met zijn trio de Keep an Eye International Jazz Award in de categorieën Beste Band en Beste Solist. Het jaar daarvoor stond hij met zijn kwartet in de finale van de Dutch Jazz Competition, waar hij de prijs voor Beste Solist in ontvangst mocht nemen.

 

Hij genoot zijn opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij in 2014 cum laude zijn masterdiploma behaalde. In juni 2014 kwam zijn debuutalbum uit, waarop zowel zijn kwartet als zijn trio te horen zijn. Met zijn trio speelde hij sindsdien o.a. op het North Sea Jazz Festival, het Bimhuis, Lantarenvenster en het Grachtenfestival.

 

In 2015 won Maarten als tweede altsaxofonist ooit de Laren Jazz Award. Maartens debuutalbum ‘4/3’ werd vol lof ontvangen door de Nederlandse pers. Het album, met daarop zowel zijn trio als kwartet, was een eerste kennismaking met Maarten als componist.

 

Op zijn nieuwe album ‘mimicry’ is deze lijn voortgezet en heeft Hogenhuis zich met name gefocust op het componeren voor dit specifieke trio met Mark Schilders op drums en Thomas Rolff op contrabas. Het album ontving lovende kritieken in de pers, waaronder het NRC, de Volkskrant en het Parool.

 

De pers over Mimicry:

 

“Even staat de tijd stil. Het is onopgesmukte, dichtbij opgenomen jazz van een trio dat zachtjes dwingt en overtuigt.” (Amanda Kuyper, NRC Handelsblad)

 

“Hogenhuis heeft een eigen sound ontwikkeld; Zijn toon is mooi rond en soms diep melancholisch.” (Gijsbert Kamer, Volkskrant)

 

“Met sterk meedenkende rugdekking van Thomas Rolff op contrabas en Mark Schilders op drums schildert Hogenhuis fraaie vergezichten en blijkt dat hij ook als componist reuzestappen zet.” (Jacob Haagsma, Dagblad van het Noorden)

 

“Hogenhuis ontpopt zich als een componist die prachtige, introvert, romantische jazzmuziek schrijft en die perfect kan uitvoeren met twee musici die al even jong en talentvol zijn.” (Klaas Koopman, Gooi- en Eemlander)

 

Xavi Torres Trio + Okabe Family

Young VIPs Tour 2017

 

Elk jaar zijn er weer twee nieuwe Young VIPs, veelbelovende talenten geselecteerd door programmeurs van de 25 podia aangesloten aan de Vereniging van Jazz- en Improvisatiemuziek Podia (VIP). Het gaat om musici en bands die in Nederland gevestigd zijn en hun eigen werk componeren. Tijdens de Young VIPs Tour reizen zij door het hele land.

 

Het Xavi Torres Trio won afgelopen zomer de Sena Dutch Jazz Competition en is daarmee automatisch geselecteerd voor de Young VIPs Tour. Eerder won hij al twee Keep An Eye Awards en speelde hij op het North Sea Jazz Festival. Het trio van de uit Spanje afkomstige, klassiek onderlegde pianist Xavi Torres Vicente debuteerde sterk met het album Skyline. Opwindend trio-spel met een eigen verhaal, waarbij avontuur, spelplezier en toewijding op hoog niveau doorklinken. ‘Torres is een zeer talentvolle pianist die met zijn goed ingespeelde trio fris musiceerde. Eigen composities en ruimtelijke improvisaties werden met flair vertolkt’ (Draai om je oren).

 

Okabe Family is de band van de uit Japan afkomstige altsaxofonist Genzo Okabe. Vanuit zijn geboortestad Tokyo trok hij eerst naar Perugia en vervolgens naar Den Haag voor zijn studies klassieke saxofoon en jazzsaxofoon. Zijn muziek klinkt hedendaags en is tegelijk gebaseerd op diepgaand onderzoek naar de vroege jazz uit New Orleans. Opvallend is zijn prachtige toon op zijn instrument. Tevens heeft het kwartet een meesterlijke Spaanse pianist in de gelederen: Miguel Rodriguez, de Young VIP van 2014! ‘Okabe’s compositions are excellent in terms of open-mindedness to unusual metre and harmony’ (Jazz Japan).

 

ICP Orchestra

In 2017 viert het ICP orkest haar 50ste verjaardag, (en Han Bennink zijn 75ste). Hot House wil graag het feest meevieren.

 

Opgericht in 1967, groeide dit legendarische gezelschap uit tot een virtuoos, eigenzinnig orkest.

Enerzijds verbeelden en verklanken zij de oer-Hollandse jazzontwikkeling vanaf de jaren zestig tot en met nu. Anderzijds lag en ligt ook het buitenland ademloos aan hun voeten. Want de Nederlandse speelstijl is van een klasse die de wereld veroverde. De onstuimige jonkies van toen bleken blijvers van groeiend formaat. Stuk voor stuk schitterden zij bij Hot House, vaak ook in hun eigen formaties.

 

Een poel van zowat allemaal Boy-Edgarprijswinnaars. Stuk voor stuk zeer ervaren individuen met elk hun eigen stijl en speelterrein en juist daarom samen zo wendbaar.

 

Wilbert de Joode Buma Boy Edgar Prijs Tournee

Wilbert de Joode over Core & More:

 

“De toekenning van de Buma/Boy Edgarprijs 2016 grijp ik graag met beide handen aan om te gaan spelen met CORE & MORE van compromisloze urgentie, hectiek en lyriek, van groove’s en verstilling.

 

Ik heb gekozen voor CORE & MORE omdat het laat zien waar ik op dit moment sta met mijn muziek en waarom ik de Boy Edgarprijs kreeg toegekend: ik kom meer en meer terecht in de collectieve improvisatie en instant composing, ik werk met een mix van jonge muzikanten en oudgedienden, en ik maak deel uit van de zeer vruchtbare en levendige Amsterdamse Jazz en Improvisatie scene van dit moment.

 

De twee kern-trio’s in deze tour zijn vaste groepen waarmee ik al een paar jaar speel. Tobias Delius is vaker te gast bij trio Stadhouders/Govaert/deJoode en past prachtig bij deze kernen.
De mix van generaties is voor ons vanzelfsprekend, mooi en uitdagend, net zoals de gezamenlijkheid en het zoeken naar nieuwe improvisatievormen en samenstellingen. Altijd met het doel om collectief ‘muziek van het moment’ te maken. Elk concert zal dus uniek zijn. We gaan spelen in wisselende combinaties, van solo tot tutti, met natuurlijk ook eigen ruimte voor de kern-trio’s + Delius. Alle muziek zal ter plekke ontstaan. Er worden alleen afspraken gemaakt over wie op welk moment in de sets gaan spelen.

 

Core: Het zijn stuk voor stuk zeer interessante solisten en tegelijkertijd zijn het muzikanten die in collectieve improvisatie uitblinken. Ze hebben allen een eigen geluid en een zeer persoonlijke speelstijl. Jasper Stadhouders en Onno Govaert zijn naar Amsterdam gekomen vanwege de impro-traditie. Het is interessant dat ze het wiel opnieuw aan het uitvinden zijn, hun eigen stem aan het zoeken zijn. Ze ontwikkelen zich ontzettend goed en snel. Onno zorgt bijvoorbeeld wel voor de puls, maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs een ritme te zijn. Bovendien is hij meer klankgericht dan menig drummer.

 

Pianist Marta Warelis kan prachtig fraseren, ze heeft een mooie touché met veel definitie, speelt ademende muziek. Ze let op de ligging en kleuring van haar akkoorden. Marta speelt cyclisch:als ze iets moois ontdekt, komt ze er gelijk op terug. Tobias Delius heeft een grote gevende kwaliteit met een gulle sound. Hij speelt zó dat de muziek in de hoofden van de luisteraars doorgaat, terwijl hij zelf op dat moment niet meer speelt. Een schitterend unicum. De functies in de trio’s zijn niet vastgelegd: iedereen kan begeleiden, stoppen met spelen, of andere keuzes maken.

 

More: Joost Buis, trombone: geestverwant sinds begin jaren ’80. Prachtig spel, volkomen muzikaal vertrouwen, aanstekelijke ideeën, inspiratiebron. Hij is van de hele mooie muzikale ideeën en spanningsbogen. Groot solist en collectivist. Medebedenker Zaal 100 impro-dinsdagen.

 

Deze tour gaat over instant composing op een stevig fundament van de kerngroepen. Ik heb er veel over nagedacht hoe het werkt, hoe de musici kunnen reageren, wat de klankkleur van de ensembles wordt. Met de jongere musici bruist het heel erg, is het nog lang niet uitgekristalliseerd. Met Tobias zit er evenwicht in jong en oud, in vertrouwdheid en nieuwe combinaties. Dit worden prachtige concerten, unieke avontuurlijke muzikale reizen, samen met het publiek. Spannend en verre van vrijblijvend.”

 

Mulligan-Baker Project

Qbus-zaal BplusC ,Middelstegracht 123, Leiden

 

Ode aan de vernieuwende jazz van Gerry Mulligan en Chet Baker.

 

Gerry Mulligan bracht de baritonsax voor het voetlicht, het instrument dat in jazzorkesten meestal een bijrol had. Begin jaren ’50 vierde hij succes met zijn pianoloze kwartet, destijds iets nieuws. Door het ontbreken van piano ontstond ruimte voor enerverend samenspel met trompettist Chet Baker.

 

JanWillem van der Ham pakt de baritonsax op voor zijn Mulligan-Baker Project, een Amsterdamse groep met dezelfde bezetting als het Gerry Mulligan/Chet Baker Quartet. Origineel materiaal uit 1952-‘53 wordt op verschillende manieren benaderd: er zijn authentieke ‘remakes’ naast hedendaagse versies (‘extensions’) en passende nieuwe composities (‘counterparts’). Het Mulligan-Baker Project nam afgelopen zomer een eerste album op, Mixing memory and desire: The Mulligan-Baker Project, dat vanavond zal worden gepresenteerd.

 

 

 

Recensie: Rinus van der Heijden, ZomerJazzFietsTour

 

“Het Mulligan- Baker Project is een initiatief van saxofonist JanWillem van der Ham en trompettiste Felicity Provan. De eerste speelde nu eens geen altsaxofoon of fagot maar als de reïncarnatie van Mulligan uiteraard de baritonsaxofoon. De trompettiste trad niet in de broosheid van Chet Baker, maar plaatste met haar aandeel brugdelen waarop de muziek stevig werd geschraagd. JanWillem van der Ham was fantasierijker dan Gerry Mulligan, maar buitte wel het sonore aspect van diens baritonsaxofoon vakkundig uit. De contrabas van Raoul van der Weide was er voor de juiste functionaliteit, het slagwerk van George Hadow voor verstoring van de orde. Een slow-tempostuk werd een pakkende hommage voor Baker en Mulligan; de baritonsaxofoon streefde ultieme schoonheid na en Felicity Provan liet horen dat je een gedempte trompet nog dichterbij de luisteraar kunt brengen, dan Chet Baker al deed.”